Menü
Bu sonu önce ben yazdım...5/2/2009l::lKategori: Siir ve Denemeler
Bu sonu önce ben yazdım Kalıcı Bağlantı |Yorum (2) |Yorum yaz! Bi Lâlim Düş ersen Aşkıma!26/1/2009l::lKategori: Siir ve Denemeler Bismillah! K/aralanacak kelimelerle g/ özüne selam olsun? Beklenen mi bilinmez, zuhur etti ve sunuldu önüne? İkra! Bismillah diyerek başladım; sonu Elhamdülillah olsun! Kalbin ritmine uygun olmadı sözlerim, s/akladım... Ki aşikâr olarak değerse g/özüne kan damlar diye korktum! Bir yara yetsin ki helal olsun sevdamız? Daha fazlasını anla/tamam! Sen'i aradan kaldırarak, Senli bir aşk'a varmak adıyla... O kelimeyi bulmak isteyene bir sır! Defterin sağından başlayarak geldim, solunda adı aşk oldu! Olmayana yemin ederek, her tespihte ene sus! Libası ölüm gidişin ve kabul görmeyişin? Bakmazsa bitmeyecek, suretim gece? Zemin özümde hep gündüz? Gönlümün azametinden koru kendini. Çile gâh bir saray yaptım, bir ucu kalbine yükselen? Sen tutun aşka ey seyrimin naz makamı! Gün doğmadan ufukta gel meçhul düşlerime! Kapılar ki ardına kadar aşka dayalı? Hikâye Yusuf değil bu kez, Züleyha?nın gözleri zindanda? Adı ta?ha, ezeli aşk, ebedi yokluk, gül siyah, zindan kirpiklerimin saplandığı kuyu? Bi?lâl düştü dilime ve gönlüme? Fethedilmeyi bekleyen İstanbul kadar vefalı bir bi?lâl! Ayrılığa mahal vermeyen, ene sus makamı? Külden sürmeler çek gözlerime ateşi hatırlat bana! Sal bütün derdi gönül haneme, korkma! Eğer adımın ürkekse varmaz kalbin sol yanıma? Boşluğum büyük aşk makamında. K/âlemin tükendiği zamana uğradı içim, affola! Düş?ersen korkmazsın ama üşürsün kapımdaki bi?lâl gibi! Dağların ah'ı omuzlarında nöbette. Bir yanın hep düşük toprağa. Ama tutarsan uzanan eleme, belaya doksan dokuz kere bela?m dersen taht kuracak aşk kalbinde! Hangi yöne dursan gözünden akacak kalbindeki mahşere! Sorgulama bi?lâl! İşin kurbansız sözler söylemek. Fecir vaktidir vuslatım, erteleme! Doydum karanın en koyusun ve aşk?a? Ömrüm tükendi bi'lâl, ömrüm! Hani vardı ya ummanı yalnızlığım, hani demiştim ya ene yokum! İşte hepsi bi?lâlin yüzündendi? Anlatamadım hiç? Beklemeyi düstur edindim örtüler ardında. Görürsün diye, düş?ersin diye? Ah ne, sadece bi?lâl kaldı dilimde! Hep bende ama hiç gelmeyen kalbimdeki mahşere! Şimdi çölden kum saldın yazgıma, a'ma bir dilenciyim.. İçindeki cennete al beni, yan deme n'olur! Özümde, dilimde bi'lâl varken yan deme! Git de, olmaz de ama yan deme! Mil çek, bakışından karala suretimi, zincirler dola aşkına koşan adımlarıma? Fırat'ta boğ, kayalardan bentler diz önüme ama yan deme! Ki bi'lâlsiz bedeni taşıyamam! Melekleri şahit tuttum bu aşk'a! Sağın sende kalsın ey, emanete el uzatmam! Solunu aşkıma bağışla! Aşk arifesidir, gün demleniyor. Ve hala ben'sizim! Şikâyete edeple estağfurullah! Bi'lâl düştü düşeli içime yer yok "ben" lafzına.. Aşk yanım, elim, ayağım, gözüm, yaşlarım bi'lâlin esiri...Sükût bi'lâl, aşk bi'lâl! Bekledim düş'ersin diye, düştün sadece! Defter sağdan başladı, soldan bitti. Sağına bıraktım bu fermanı sıratımdan düşme diye! Solundan bi'lâl bana düşen. Solumdan bi'lâl i kabul edersen! Al fermanı sende artık! İkra! İkra! İkra! Ene Aşk! Zehra Öner Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Menekşe Mezarlığı21/1/2009l::lKategori: Siir ve Denemeler
Özlüyor musun beni Aklına geliyor mu hiç yokluğum Kimi zamanlarda sanada çöküyor mu ansızın karanlıklar Hüzzam şarkılar sanki sana, kırlangıç senin kanatlarında… Menekşeler beslediğim bahçeler yok artık Kuru bir ızdırap ekili şimdi geçtiğin yerlerde Oysa ne düşler kurulmuştu Şimdi hepsi hüzzam bir şarkı… Bilmiyorum ne yapılabilirdi yokluğunla Ne yanında dursam şık dururdu seninle ölmek ? Hangi yana akmalıydı yaşlarım Sol yanım boş, sağ yanım öldü… Şimdi sabahları uyanmak diye bir şey yok artık Hep aynı sabahın, aynı rüyanın kabusu Bilmiyorum artık hangi güneşti bana doğan Ben en son, ne zaman hatırlamıştım adını… Şimdi sakin bir yalnızlık içime akıttığım Kendi başına, umarsız bir dert taslağı içimde kurduğum Kimsesiz bir düş kuruyorum artık İçine kaçak bir aşk düşüyorum Nasılsa, sen, yoksun… Ben şimdi gidebildiğim kadar gidebilmişmiydim senden Yada içim, uzak bir gölgeye mi takılıp kalmıştı Menekşelerim soldular, pencere kenarlarım kırgın artık Bekleyecek kimsem yok, yoksun, yokluğum… Bilmiyorum ki, bilmemekte en iyisi galiba Farkında olmamak nasıl öldüğünün Belki acısız olur demek bu defa Her seferinde acıyla yoğrulduğunu bile bile Özlemek seni, sıkıca özlemek… Hangi kaderdi şimdi yaşadığım Bana yazılan mı, senden kalan mı? Ben artık hiçten bir bahaneye ağlıyorum Bahanelerimi kullanmak zoruma gidiyor artık Sen nasılda acımasız yoksun, artık ağlamakta yok… Beni bir ıssız düşkünlüğe kurdum artık Tek başıma kesiyorum umutların başlarını Her idamım merhametsiz her failim sen Menekşelerim artık çok yaşlandı, Uzak bir karanlıktasın, göremiyorum… Küsmeli miydim bende gece, gündüze, zamana Bırakmalı mıydım seni artık kadimliğine Sonuçlarını düşünmediğim fiilerim var artık içimde Seni sevmek, acınası bir haldi işte… Ben sorgulamıyorum cam kenarlarımı Bıraktım, beraber yaşlanıyoruz Özlemeyi öğretiyorum şimdi gelen kırlangıçlara Menekşelerde küstü artık, nedensiz, ne densiz yoksun… Mustafa ÜNAL 21/01/09 Şarkılar seni söyler, Dillerde Nağme Adın… Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Varlığımın sebepler ötesi sebebi, gönlümün sultanı Efendim!...18/1/2009l::lKategori: Siir ve Denemeler Varlığımın sebepler ötesi sebebi, gönlümün sultanı Efendim!... Merhamet dilendiğim kelimelerin gölgesinde içimin yankısını sana yollamak istiyorum. Yüreğimde çağlayanlar var, dinmeyen gözyaşlarım var efendim. Sana yolluyorum tüm hasretlerimi, aşarak yüreğimin çöl kumlarını. Demet demet yıldızların kutlu rehberlerimdir, kapına yöneldiğim gecenin şu ıssız saatlerinde. Gönül heybemde gözyaşlarım, geçtiğim yollara serpiyorum sadakam diye. Yürek tezgahında dokuduğum sancılarım var sadağımda, kuşandığım acılar var. İşte geldim kapına efendim, dilimde senden dilendiğim şefaatin var. Ey Nebi, inan ki sensiz gündüzlerimiz bile geceye döndü. Alnımızı üfül üfül okşayan rahmet yüklü soluğundan mahrumuz yıllardır. Senin yokluğun, ölü ruhlara can veren nefesinin yokluğu, bizi ağyar ateşinde yaktı. Deden Hazret-i İbrahim'e yakılan ateşten daha acımasızdı yandığımız ateşler. Medet Sultanım! Hicranınla yanan ruhumuza parmaklarından yine boşaltmaz mısın kevserlerini oluk oluk? Utancımız büyük. Adını bir bayrak gibi dalgalandıramadık gönül semalarında. Giremedik kalplere, adını sunamadık sana muhtaç sinelere. Büyük utançlara kundaklandık; ama sen sultansın Efendim, ne olur himmetini esirgeme boynu bükük, yüreği yaralı ümmetinden. Yaralı yüreğimizi, Hazret-i Eyyub'a bahşedilen ab-ı hayat gibi çağlayanlarla yıkayacağın günü bekliyoruz. Bir gün gözlerimizden perdelerin kalkacağı ümidiyle yaşadık hep. Temessülünle şerefkudum buyurduğun Ahmet Rufai hazretlerine imrenir olduk. Biz de, günahkar dudaklarımızı senin o pak ellerine dokunduracağımız günün hasretiyle bekliyoruz efendim. Sen, çiçek çiçek donanmış vefalarla kucaklayan Uhud'un bağrındaydın hani... En has şühedanın vefa kokan cennet mekanlarını ziyaret etmiştin... Ve orada demiştin ya, 'Kardeşlerime selam olsun!' diye... Ey Nebiler Sultanı Efendim! Bizleri, işaret buyurduğun o garip devirde gelen kardeşlerin sayıp ziyaret etmeyecek misin? Ayağı ve alnı beyaz sekili atların say bizi, aldığımız abdestlerimiz var günde beş vakit. Ne olur efendim, Mekke'den Medine'ye hicret eder gibi gel. Sen gel ki, güneşin bizi terk ettiği karanlık gecelerimize dolunaylar doğsun. Yeniden bestelensin 'Tale'al Bedru'lar. Hiç günahı olmayan çocuklarımız seslendirsin yine o yanık nağmeleri. Ellerinde demet demet güllerle bekleyen kadınlarımız, gözyaşı çağlayanlarıyla yıkasın yollarını. 'Ey sevgili, en sevgili' Efendim! Seni anlayamayan nazarlara keşke, sana perdedar olan bir örümcek kadar vefalı olabilseydik. Anlayabilseydik kıymetini... Seni anlatabilseydik... Keşke bir güvercin olabilseydik, dünyanın dört bir tarafına nur dağıtan ellerinden uçurduğun. Senin çağları aşan o kudsî çağrılarını taşıyabilseydik çağlardan çağlara ve deniz aşırı diyarlara. Ne olur gel Efendim! Çağın yetimleri var seni bekleyen. Sana kasideler yazan bağrı yanık aşıkların var, ağıt yakanların var. Ağıdı dindirecek öksüzlerin var. Ve talihsiz devrin Asiye yüzlü, Meryem iffetli yetimleri var. Gözyaşlarına sünger olacağın sürmeli ceylanların var. Sakat vicdanlarda çarmıha gerilmek istenen Mesih soluklu yiğitlerini ne olur daha fazla bekletme Efendim. Ateşe atılmak istenen İbrahimlerimiz var, Senin gül bitiren yağmurlarını bekliyorlar. Bıçak altında tevekkülle bekleyen İsmaillerimiz var; yoluna kurban olmayı bekleyen koç yiğitlerimiz var. Biliyoruz, aşkına pervane olamadık. Yanlış ateşlerde yandı ruhumuz. Yanlış pazarlara sürüldük. Yalancı şafaklarla kandırıldık yıllar yılı. Sensizliğin girdabında zehrini yudumladık hayatın. Onca günahlarımıza, bize yakışmayan kusurlarımıza rağmen, senin büyüklüğün kadar büyüttük umutlarımızı. Dağlar kadar günahlarımız olsa da sen kadar umutlarımız var. Hani diyorsun ya Efendim, 'Benim şefaatim, ümmetimden günah-ı kebair işleyenleredir.' Kim bilir kaç günah kirinin içinde büyüttük bembeyaz umutlarımızı. Tutunduk verdiğin söze. Müjdenin ipekten çehresine sarındık. Ey Nebi, kendisine yollanan salatu selamları işiten vefalı Dost. Sana yolladığımız salatu selamların sımsıcak gölgesinde beyaz dualarımızın aydınlığıyla yöneldik kapına. Temessülünle, meftunlarını sevindireceğin zamanı bekliyoruz. Sireten şekil değiştirecek kadar büyük günahı olanların imdadına, sırf sana yolladıkları salatu selamlar hatırına yetişmiştin Efendim. Ve biz ahirzamanın garip insanları, bir kere daha temessül edip imdadımıza yetişeceğin günün hasretini çekmekteyiz. Yetiş imdada ya Resulallah, ne olur imdadımıza yetiş! Gönül Kabe'sinde, günahlarımıza rağmen yine de bir yer var Efendim teşrif buyuracağın. Yüreğimizin yanıklığıyla tütsülediğimiz gözyaşı dolu mahzenlerirniz var. Uyku nedir bilmeyen kirpiklerimiz var Seni bekleyen. Ne olur gel, gel ki: ‘Kadem bastın gönül tahtına A Sultanım sefa geldin,' diyelim bağrı yanık aşıkların gibi. Ey, 'Levlake...' hitabının Nazlı Sultanı, naz makamının efendisi! Yıldızların, yoluna kaldırım taşları gibi dizildiği, yüreği bulut bulut olan Sevgili! 'Yağarsın, taşlar bile yemyeşil filizlenir.' Sen olmasaydın eğer, taşlardan daha katı yüreğimizde hiç yeşerir miydi yepyeni umutlarımız! imanın gökkuşağı renkleri belirir miydi yağmur sonrası gibi! Yüreğimizin yamaçlarında boy verir miydi hiç, sen kokan güller, olmasaydın Efendim! Ve bir de Efendim, 'Damar damar seninle, hep seninle dolsaydık', koruyabilseydik 'vefa'mızı... Açsaydı daim bizim de gönlümüzde vefa çiçekleri... Bir Molla Cami de biz olsaydık, ashabına kıtmir olmayı canı gönülden dileyen... Kıtmirin olabilseydik ey Şah-ı Rusül! Sana sadık olabilseydik... Adına ve ashabına sahip çıkabilseydik ta haşre ka_dar... Ashab-ı Kehf'in kıtmiri gibi olsaydık... Onca günahlarımıza rağmen, 'Senin ashabın cennete giderken ben nasıl cehenneme giderim?' diye inleseydik... İniltilerimizde bestelenseydi ümitlerimiz... Kabul eder misin bizi Efendim, ashabının kıtmiri olarak? Zira Efendim, 'Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım' diyerek başımızı koyduğumuz olmuştur yastığa, tutunduğumuz an olmuştur düşlere. Ne olur; 'Gel ey Muhammed bahardır Dudaklar ardında saklı Aminlerimiz vardır Hac'dan döner gibi gel Miraç 'dan iner gibi gel Bekliyoruz yıllardır.' Bir demet gül var elimizde, titreyen yüreğimiz var. Güllerimiz solmadan, gül kurusu ağlamadan yüreğimiz, ne olur gel Efendim! Osman Alagöz Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Lal İçinde...30/12/2008l::lKategori: Siir ve Denemeler
Her biri isimsiz, kimliksiz mezarlar Tüm kefenlerini ben uyduruyorum aklımın Sen, sade bir gelinlik heybetinde… Sakin bir cam kenarı gibiyim Buğulanıp durmakta özlemlerim, hayallerim Hiçbir durakta inen yolculardan değilim lakin Hep sürmekte, sürünmekte yolculuğum… Acı bir gergef biçimsiz hayatıma gözlerin Açılmaktan mahmur bir gül hatırası iken Düştüm kollarına, bırak beni… Herhangi bir tarafında olmak fark etmezdi ayrılığın Düşülen sonuçlar nasılsa aynıydı, yoktun Kimler gelip geçmişti bu yollardan acaba, bilmiyorum Lakin hiç birinin izi kalmamış, ölüm… Saklı gizli özlemek vardı artık kapılarımda Saçlarına örülmek düğüm düğüm Hiçbir şeye kanmamak gelişine dair Umutlarından uzak durmalıydım, gitmiştin… Ben hep ızdıraplarla oynadım Yarenlik ettim göçüp giden kırlangıç sürülerine Umutlar istedim, ayrılık düşürdüler içine gözlerimin Yaşlar diledim, ağlıyorlardı uzaklardaydın… Kimsesizlik kötüydü sen yoksan eğer Sen benim kimselerimdin hayatımda Çoğulluğumdun, çokluğumdun sevincimde İstenilmeyen bir sancı gibiydik artık gözlerinde, görüyordum… Hiçbir ayrılık ayıramazdı bizi yemin etmiştik oysa Lakin şimdi kavuşmalara oldu tüm kilitler Zindanlar Yusuf’tan gayrisine helaldi Ben artık susuyordum… Hangi son cümle ayırmıştı bizi Hangi özneliğimizdi ellerimizden kayıp giden Hiçbir fiil bu kadar acı olmamalı idi, yutkunamıyorum… Şimdi gitmeler düşülmüş bahçelerime Ben sensizliğimi yükledim sırtıma Hangi baharda öldüğümü bilmiyorum ama
Mustafa ÜNAL 29/12/08
Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Desem ki...28/12/2008l::lKategori: Siir ve Denemeler
Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Fire Vermiş Bir Kalbin İletisidir!15/12/2008l::lKategori: Siir ve DenemelerŞimdi bir merdiven boşluğuna sığdırılmaya çalışılır acılarım. Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! Yağmur...9/12/2008l::lKategori: Siir ve Denemeler
Nurullah Genç Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! elif-lam-ra-5/12/2008l::lKategori: Siir ve DenemelerKalbim esir düşmüşken beşeri kalıpların acımasız ve hiçleştirici zindanlarında, Kalıcı Bağlantı |Yorum (yok) |Yorum yaz! '' Aniden Öğrendiğim Bir$ey...''22/10/2008l::lKategori: Siir ve DenemelerAradan qecen zamana inat hayata karsı savaş qibi oldu yaşadıklarım. Kimseye inanmadan, qüvenmeden yola devam etmek qerektiqini , Tek başıma, dimdik durmanın yaşamanın temeli olduqunu , Herşeye inat qülümsemenin qerekliliqini -öqrendim- Daha öqrenicek cok şeyim olduqunu bile bile..Öqrenmek icin savaş vere vere, düşe-kaLka dimdik durmayı öqrendim sayende! Son qörüşmenin üstünden aylar qecmesine raqmen hala aklıma yer ediniyorsan , Hala rüyalarıma qirip bir anlam aramama sebebiyet veriyorsan bunların bir nedeni oLmaLı! Fazlasıyla düşmüş olmalıyım ki, kalmanın ne demek olduqunu yeni yeni anlıyorum. Daha yeni tadına varabiliyorum belki hayatın. Belki bu yeni hayata seni aramakla başlıyorum. Neredesin? -Bilmiyorum. O suret çıkmıyor aklımdan resmen! Yer edinmiş, kalıcı qibi . . Aqlasam , ne fayda diyorum ve öqrendiqim bir şey qeliyor aklıma.! -Herşeye inat qülümsemenin qerekliliqi- Hiç benim olamasan da, hiç qiremesen de hayatıma, bambaşka biri olmuştun biranda! Süslemiştin hayatımı, anlık da oLsa? Herşeyin qüzel qittiqini sanmışım aylarca. . Dedim ya, sonsuz bir qüven vardı,inanmıştım sana! İşte o an öqrendiqim bir şey daha qeldi aklıma.! -Kimseye inanmadan, qüvenmeden devam etmek yola- Sana sıqındım. Tutunacak dal, liman arayan qemi qibi. . İlk qördüqüm karaya daldım. Hep içimde yaşama sevinci vardı. Hep yanımda birileri olsun, herkes mutlu olsun, benim olsun istiyordum. Yalnız yaşamaktan hep korktum. . .Kaçtım..Sen ise son limanımdın, daLım?Onu kopardın ! Ve aniden öqrendiqim bir şeyi daha hatırladım.! -Tek başıma, dimdik durmanın yaşamın temeli olduqunu- birkez daha anLadım ..! Devam ediyor herşeye raqmen hayat. . Ve her yeni qün yeni bir şeyler katmak var oLana.. Hiç çıkarmamak (-) kaydıyla, ilerliyorum hep hayatımda toplaya toplaya (+). Alıntı Kalıcı Bağlantı |Yorum (1) |Yorum yaz! « Önceki |::| |
Blog Tasarım
©
Elam Mnelam
Her hakkı saklıdır.
