Lal İçinde...

30/12/2008 · Kategori: Şiir ve Denemeler

Şairler ölür içimde her gece

Her biri isimsiz, kimliksiz mezarlar

Tüm kefenlerini ben uyduruyorum aklımın

Sen, sade bir gelinlik heybetinde…

 

Sakin bir cam kenarı gibiyim

Buğulanıp durmakta özlemlerim, hayallerim

Hiçbir durakta inen yolculardan değilim lakin

Hep sürmekte, sürünmekte yolculuğum…

Acı bir gergef biçimsiz hayatıma gözlerin

Açılmaktan mahmur bir gül hatırası iken

Düştüm kollarına, bırak beni…

Herhangi bir tarafında olmak fark etmezdi ayrılığın

Düşülen sonuçlar nasılsa aynıydı, yoktun

Kimler gelip geçmişti bu yollardan acaba, bilmiyorum

Lakin hiç birinin izi kalmamış, ölüm…

Saklı gizli özlemek vardı artık kapılarımda

Saçlarına örülmek düğüm düğüm

Hiçbir şeye kanmamak gelişine dair

Umutlarından uzak durmalıydım, gitmiştin…

 

Ben hep ızdıraplarla oynadım

Yarenlik ettim göçüp giden kırlangıç sürülerine

Umutlar istedim, ayrılık düşürdüler içine gözlerimin

Yaşlar diledim, ağlıyorlardı uzaklardaydın…

Kimsesizlik kötüydü sen yoksan eğer

Sen benim kimselerimdin hayatımda

Çoğulluğumdun, çokluğumdun sevincimde

İstenilmeyen bir sancı gibiydik artık gözlerinde, görüyordum…

Hiçbir ayrılık ayıramazdı bizi yemin etmiştik oysa

Lakin şimdi kavuşmalara oldu tüm kilitler

Zindanlar Yusuf’tan gayrisine helaldi

Ben artık susuyordum…

 

Hangi son cümle ayırmıştı bizi

Hangi özneliğimizdi ellerimizden kayıp giden

Hiçbir fiil bu kadar acı olmamalı idi, yutkunamıyorum…

Şimdi gitmeler düşülmüş bahçelerime

Ben sensizliğimi yükledim sırtıma

Hangi baharda öldüğümü bilmiyorum ama
Senin kalbinde dirilmeyi ümit ediyorum…

 

Mustafa ÜNAL

29/12/08

 

Kalıcı Bağlantı |Yorum (0) |Yorum yaz!|Arkadasina Gönder!

|0 yorum yazilmistir|

« Önceki |::| Sonraki »